Pravoslavni liturgijski kalendar diktira ritam života pravoslavne crkve. Svaki dan u godini ima svoje svetitelje, praznike, pravila posta.

Postoje dve vrste praznika u pravoslavnom kalendaru: stalni i pokretni (šetajući). Stalni se svake godine slave istog dana po pravoslavnom kalendaru, dok se pokretni menjaju svake godine (kao npr. Vaskrs). Da bi se neki datum iz pravoslavnog (julijanskog) kalendara prebacio u gregorijanski potrebno je dodati 13 dana. U pravoslavlju liturgijska godina počinje 1. septembra.

Pravoslavni verski kalendar je kalendar koji se koristi u pravoslavnim crkvama, a sve do modernog doba se koristio i u državama gde većinu čine pravoslavci.

Temelji se na julijanskom kalendaru, a godina započinje 1. septembra (1.9.) . Prvi septembar je 244. dan godine po gregorijanskom kalendaru (245. u prijestupnoj godini), a do kraja godine ima još 121 dan.

Osim datumskih i matematičkih razlika postoje i druge razlike sa ostalim crkvenim kalendarima, a to se pre svega ogleda u relativnom određivanju nekih crkvenih događaja, pre svega vaskrsa i poštovanja pravoslavnih svetaca. Pravoslavni sveci se praznuju svakog dana u godini, gde je svakom svecu dodeljen određeni dan (obično dan smrti, ili stradanja). To je od posebnog značaja za Srpsku pravoslavnu crkvu u kojoj svaka porodica proslavlja svog sveca zaštitnika, onog dana kada se po ovom kalendaru taj svetac i proslavlja.

Postoje neznatne razlike u kalendarima različitih pravoslavnih crkava, zavisno od dogovora, koji sveci se u toj autokefalnij crkvi posebno poštuju.

Julijanski kalendar je proistekao iz reforme rimskog kalendara, uveo ga je Julije Cezar 46 pne., na snagu je stupio 45 pne. (709. ab urbe condita). Izabran je nakon konsultacija sa astronomom Sozigenom Aleksandrijskim, verovatno je zamišljen tako da aproksimira trajanje tropske godine, poznate bar od Hiparhovog vremena. Redovna godina kalendara ima 365 dana, podeljene u 12 meseci; svake četvrte godine se dodaje prestupni dan. Tako julijanska godina ima prosečno 365,25 dana.

Julijanski kalendar je u nekim zemljama (naročito pravoslavnim) ostao u upotrebi do 20. veka kao nacionalni kalendar, ali je generalno zamenjen novijom verzijom, tj. gregorijanskim kalendarom. Još uvek ga koriste neke nacionalne pravoslavne crkve (među kojima i srpska), Sveta Gora u Grčkoj i Berberi u Severnoj Africi. One pravoslavne crkve koje više ne koriste julijanski kalendar, nisu prihvatile gregorijanski kalendar, već revidirani julijanski kalendar, po predlogu naučnika Milutina Milankovića.