FOTOREPORTAŽE   WALLPAPERS    PROGNOZA    FOTOGALERIJE    FORUM    E-MARKETING    KONTAKT  


Travel Serbia

Sponzorisane veze

Babin zub 2009
Babin zub 2009


Crno more Bugarska 2009
Bugarska 2009




Katolicki praznik na današnji dan:
Na danasnji dan: 03-09-2010

Rimski papa Gregorius (Grgur) XIII je 24. februara 1582. godine obznanio reformu do tada postojećeg, julijanskog kalendara, predloženu od strane nemačkog jezuite i astronoma Christophera Claviusa, a uz pomoć napuljskog astronoma i fizičara Aloysiusa Liliusa . Papina bula (ili dekret) koji je sadržavao tu reformu nazvana je Inter Gravissimas, po prve dve reči u tom tekstu. Te reči na latinskom jeziku znače "među najvažnijim …"

Prva rečenica dekreta pape Grgur XIII je glasila:

"… Među najvažnijim zadacima koji su kao naša sveta dužnost pred nas postavljeni, poslednji ali ne i jedini je da uz pomoć Boga, učinimo ono što je Savetovanje u Trentu postavilo pred Svetu stolicu …"

Tim rečima papa je 1582. godine objavio svoju reformu kalendara kao odgovor na zadatak koji je pred tadašnjeg papu Pavla III postavljen 1563. godine na Savetovanju u Trentu.

Donešene su sledeće odredbe:

1. Kada je papa 1582. godine promenio kalendar, prolećna ravnodnevica (21. mart) je padala čitavih 10 dana posle ovog astronomskog događaja. Zato je odlučeno da se briše (izostavi) 10 dana iz kalendara, tako što iza četvrtka 4. oktobra 1582. godine odmah dolazi petak 15. oktobra 1582. godine (umesto 5. oktobra!)

2. Pravilo ustanovljeno i primenjivano u julijanskom kalendaru da je svaka četvrta godina prestupna, menja se. U novom, gregorijanskom kalendaru prestupna je svaka četvrta, kao i sekularne godine (godine stoleća, one koje se završavaju sa 00) koje su deljive sa 400.

3. Dan viška prestupne godine stavljaće se iza 28. februara.

4. Novo pravilo za određivanje datuma Uskrsa. (Staro pravilo bilo je bazirano na julijanskom kalendaru.)

5. Prvi dan u godini (Nova godina) biće 1. januar.

 

Rimokatolicizam ili učenje Rimokatoličke crkve doktrinarni sistem u kojem se iskazuje latinska teologija i tradicija Rimske Crkve. U svojoj klasičnoj formi ovaj sistem se iskristalizovao u Protivreformskom periodu oslanjajući se na sholastičku tomističku metodu. Rimokatolicizam se u nekoliko elemenata verske doktrine razlikuje od Pravoslavlja, tj. od bogoslovske Tradicije Pravoslavne Crkve, sa kojom se razišao 1054. godine, kao i od Protestantizma, doktrine crkava proizašlih iz Reformacije u 16. veku:

* Tomistička metoda u tumačenju vere, koja na veru primenjuje Aristotelovu logiku i pokušava teologiju da izrazi pomoću istančanih filosofskih pojmova (npr. "transubstancijacija")
* Tridentska sinteza, koja uvodi u dogmate srednjovekovnu društvenu problematiku (npr. teoriju satisfakcije, primenjenu na dogmat iskupljenja)
* Juridički i magisterijski karakter dogmata, naročito manifestovan na Prvom Vatikanskom Saboru, po kome je dogmat odluka nepogrešivog autoriteta, a ne ispovedanje vere koje iskazuje duhovno iskustvo i svest Crkve.

Rimska katolička apostolska crkva, poznata kao i Rimokatolička crkva, odnosno ponekad samo kao Katolička crkva, je kršćanska vjerska zajednica kojoj je poglavar papa. Crkva svoje porijeklo vodi od prvotne kršćanske zajednice koju je osnovao Isus, te tradicija koje su ustanovili prvi apostoli te održavanja kroz apostolsko naslijeđivanje.

Sjedište Crkve predstavlja Sveta stolica u Rimu, a sama Crkva je svjetska organizacija koju čini Zapadna i 22 crkve istočnog obreda (partikularne Crkve). Crkva je podijeljena po nadležnosti, obično na teritorijalnoj osnovi. Standardna teritorijalna jedinica, po latinskom obredu, je dijeceza, a po istočnom obredu, eparhija, a nju vodi biskup. Krajem 2004. postojalo je 2755 takvih jedinica.



Klasični Oci latinske Crkve su:

* Amvrosije Milanski (339-397),
* Jeronim Stridonski (350-420), koji je preveo Bibliju na latinski jezik (prevod poznat pod nazivom Vulgata) i napisao spis O čuvenim muževima;
* Avgustin iz Tagaste, episkop iponski (354-430), koji je napisao Ispovesti (između 397-401), O Trojici, O Državi Božijoj, De doctrina Christiana, itd.;
* papa Grigorije Veliki (+604), koji je ostavio Rimski paterik (poznat i kao Dijalozi, zbog čega je sam papa u Istočnoj Crkvi dobio nadimak Dijalog), Moralia in Job (tumačenje na knjigu Jova) i Regula pastoralis (Pastirska uputstva)
* Zapadna patristika se zaključuje sa Isidorom Seviljskim (+636).

U oce Latinske Crkve uključuju se i drugi poznati pisci:

* Irinej, episkop lionski (+ oko 202), poreklom iz Male Azije, učenik Svetog Polikarpa Smirnskog, koji poznavaše Svetog Apostola Jovana (u Adversus haereses on pravi spisak episkopa Rima, pretpostavljajući da je Sveti Apostol Petar bio prvi), pisac dela Otkrivenje i odbacivanje lažne gnose, napisanog protiv gnostičkih jeresi;
* Ipolit Rimski, postradao mučenički 235. god., napisao je Aiostolsku Tradiciju;
* Tertulijan Kartaginski (od 155. pa do 220), prvi hrišćanski latinski pisac, autor mnogih polemičkih i apologetskih spisa: Apologeticum, Protiv jeresi (oko 200), Contras Praxeas, Contra Macionum, De anima;
* Minucije Feliks iz Numidije (Octavius);
* Kiprijan Kartaginski (+258), mučenik i ugledni episkop Crkve u Africi, pisac mnogih pastirskih pisama i dela 0 jedinsvu Crkve;
* Laktancije, koji je napisao Božanske ustanove (304-314);
* egzegeta Rufin Akvilejski (+410);
* Ilarije Poatijeski (oko 315-367), autor dela 0 Trojici ;
* Papa Lav I (+461), koji je doprineo formiranju halkidonske hristološke dogme (451).

U ovom periodu drži se i Kartaginski Sabor (411), pod papom Inokentijem I, koji je osudio pelagijanstvo.

Questions? webmaster@tt-group.net , Mob: +381.(0)64.12.77.044 , Tel/Fax: +381. (0) 10. 362. 752
© TT GROUP 2004-2008, All Rights Reserved.