Priča o Srbima na Krfu datira od kraja 1915. godine, kada je Srpska vojska zadala katastrofalan poraz austro-ugarskoj vojsci, koja je bila ponižena i izbačena iz Srbije. U trenutku kada nemački car Viljem izdaje zapovest da se srpska vojska odlučno porazi, Srbija biva napuštena od svih svojih saveznika, osim Crne Gore. Pod pritiskom velikih nemačkih, austro-ugarskih i bugarskih ofanziva, srpska vojska je bila prisiljena na povlačenje preko Crne Gore i Albanije. Strahote koje je srpski narod preživeo u tom povlačenju retke su u istoriji. Više od sto pedeset hiljada srpskih vojnika stiglo je na Krf.
Sledeće potresne činjenice o srpskom egzodusu se nalaze na zidovima muzeja Srpske kuće, velelepne dvospratnice u centru grada Krfa:
"Iako opkoljena sa gotovo svih strana, srpska vojska se borila nadčovečnom snagom, odstupajući stopu po stopu pod borbom. Sa vojskom se povlačio i narod. Posle pada Kragujevca, Niša i Skoplja, počelo je opšte povlačenje srpske vojske ka Kosovu.
Na malo ostrvo Vido, kamenito i bez vegetacije, koje su Grci vekovima zvali ''Ostrvo zmija'', došle su 21. januara 1916. godine moravska, pirotska i čačanska vojna bolnica. Među prvima stiglo je više hiljada dečaka-regruta, na smrt iscrpljenih i obolelih od dizenterije, tifusa, zapaljenja pluća i gladi. Ličili su na žive leševe, nije bilo šatora, ležali su na goloj zemlji, pod kišom, koja je danima neprekidno padala. Prvih dana je neprekidno umiralo i do 300 nesrećnika. |
